مردم ملل مختلف اوقات خود را چگونه میگذراند؟

پس از ساعتها تحقیق ، برنامه روزانه ملتهای مختلف به شرح زیر اعلام می شود :

 

امریکا : 8 ساعت کار ، 8 ساعت استراحت ، 2 ساعت ماندن در ترافیک ، 2 ساعت تفریح

 ناسالم  ، 2 ساعت تماشای تلویزیون ، 2 ساعت کار با اینترنت

 

فرانسه : 8 ساعت کار ، 6 ساعت استراحت ، 2 ساعت قدم زدن در خیابان ، 4 ساعت کتاب

 خواندن ، 2 ساعت حرف زدن علیه تلویزیون ، 2 ساعت خندیدن

 

ایتالیا : 4 ساعت کار ، 8 ساعت خواب ، 4 ساعت غذا خوردن ، 6 ساعت حرف زدن ، 2

 ساعت خیابان گردی

 

آلمان : 8 ساعت کار ، 8 ساعت خواب ، 2 ساعت اضافه کار ، 2 ساعت تماشای مسابقات

 تلویزِیونی ، 2 ساعت مطالعه ، 2 ساعت فکر کردن به خودکشی

 

کوبا : 8 ساعت کار ، 8 ساعت تفریح ، 4 ساعت خواب ، 4 ساعت گوش کردن به سخنرانی

 کاسترو

 

عربستان سعودی : 8 ساعت تفریح همراه با کار ، 6 ساعت تفریح همراه با خرید در خیابان

 ، 10 ساعت خواب

 

مصر : 4 ساعت کار ، 8 ساعت خواب ، 8 ساعت کشیدن قلیان ، 2 ساعت گوش کردن به ام

 کلثوم ، 2 ساعت حرف زدن در مورد گذشته

 

هندوستان : 8 ساعت جستجوی کار ، 6 ساعت خواب ، 6 ساعت تماشای فیلم ، 2 ساعت

 جستجو برای محل خواب ، 2 ساعت برای رد شدن از خیابان

 

پاکستان : 4 ساعت کار غیر مجاز ، 8 ساعت خواب در حین کودتا ، 8 ساعت اعتراض علیه

 کودتا ، 4 ساعت فرا ر از دست پلیس

 

ایران : 8 ساعت خواب ، 8 ساعت استراحت ، 2 ساعت حرکت در ترافیک ، 1 ساعت کار

 ،3 ساعت بحث در مورد گذران اوقات فراغت ، 2 ساعت بحث در مورد فوتبال!

 

/ 15 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سها

کلی خندیدم. با حال بود[گل][قهقهه]

تینا

salam khobi khanom go? to har vaght up mikoni faghat ba[ماچ] matalabaye top miyay behet tabrik migam vaghean gol kashtil

مسافر کوچولو

اون یک ساعت کار رو مطمئنی تو برنامه بود؟! . . . من چیزی ندیدما . . . نترسون ما رو جون داداش . . .

ویروس

سقراط: مرگ بار ترین نفرت ها، از عمیق ترین آرزوها بر می خیزد.

ویروس

«نفی» --- یوشیا رویس، در لحظه ی مرگ ِ کسی که برایش بسیار عزیز بود، این واژه ها را نوشت: «ما می میریم. اما تو می مانی. ابدیت از آن توست. و در ابدیت، هم چون تقاطعی بی اهمیت در این جهان ِ واقعیت ها به یاد نمی آییم. بلکه همچون برگ های سبزی خواهیم بود که در یک لحظه ی ویژه، در شاخه های درخت زندگی جوانه خواهند زد. این برگ ها از درخت سقوط می کنند، اما به فراموشی سپرده نمی شوند، چون تو همواره خود را در میان آن ها به یاد خواهی آورد. --- پائولو کوئیلو (دومین مکتوب)

شادی

دیوونه خانوووم![تعجب] بگووو منو یادتهه!!!! به مرگه خودم وقتی رفتم تو ارشیوم و وبلاگتو دیدم که قبلا چقدر به هم سر میزدیم بغض ام گرفت!!‌ منوو یادته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟[ماچ][ماچ][ماچ]

شادی

چراا آپ نمیکنی؟؟؟؟؟ بیا وبلاگم! اگه منو یادت نیومد لطفا الکی نگو که یادم اومد!!! دنیای شادی داشته باشی[گل]

بَـر باد

هیچ میدونی آدرس اینجا رو از تو کامنتای سال 84 م آوردم ازت خیلی خوندم ولی چون طولانیه میزار بقیشو آف میخونم

ویروس

(مدوسا) // مجالی نيست تا برای گيسوانت جشنی به پا كنم // كه گيسوانت را يك به يك // شعری باید و ستايشی. // ديگران // معشوق را مايملك خويش می پندارند // اما من // تنها می خواهم تماشايت كنم. // در ايتاليا تو را مدوسا صدا می كنند // (به خاطر موهايت) // قلب من // آستانه گيسوانت را، يك به يك می شناسد. // آنگاه كه راه خود را در گيسوانت گم می كنی // فراموشم مكن! // و به خاطر آور كه عاشقت هستم. // مگذار در اين دنيای تاريك بی تو گم شوم // موهای تو // اين سوگواران سرگردان بافته // راه را نشانم خواهند داد // به شرط آنكه دريغشان مكنی. (پابلو نرودا)

مسافرکوچولو

ایران: . . . و بیست و چهار ساعت تفکر در باره مشکلات اقتصادی. . .!!!